چالش فکری

استاندارد

سوالی که چند روز پیش در ایده متمم مطرح شده بود و از ما خواسته شد تا به این چالش فکری و تجربه زندگی نامحدود بر روی زمین فکر کنیم. اگر امروز به شما اعلام کنند که شما و هیچیک از مردم روی زمین نخواهید مرد و قرار است برای همیشه بر روی زمین به همین زندگی زمینی ادامه دهید، چه تغییراتی در برنامه‌ی خود، رفتارهای خود، هدف‌های خود و سبک زندگی خود ایجاد می‌کنید؟

در این نوشته قصد دارم پاسخ به این سوال را که در برگیرنده نظر شخصی ام است به اختصار بازگو می نمایم.

محدودیت و عمر کوتاه ما انسانها بر روی این کره خاکی سبب شده با سرعت و توان بیشتری به کارهایمان رسیدگی کنیم. تمام محدودیت ها، فشارها، سخت گیری ها به دلیل زمان اندکی است که در اختیار داریم و بایستی از این فرصت کوتاه نهایت استفاده و بهره را ببریم.

نامیرایی و جاودانگی لغاتی هستند که در کتاب همه می میرند از سیمون دوبوار بسیار بکار رفته بود فکر می کنم در این رابطه بسیار می ترسم و حس خوبی ندارم. شاید همیشه فکر می کردم مرگ ترس آور است ولی با مطرح شدن این سوال می بینم که از زنده بودن و جاودانگی و نامیرایی دلهره آورتر است.

نامیرایی انسان های بزرگی چون ابن سینا، استیو جابز، انیشتین و کسانیکه دنیا را به جای بهتری تبدیل کرده اند می توانست دنیا را زیباتر هم بکنند و اما آن سوی ماجرا حضور موجوداتی همچون صدام، قذافی یا گروه های طالبان و داعش دنیا را تنگ و خفقان آور می کند کسانیکه باعث شکنجه و عذاب همنوعان و اطرافیان خود بودند می تواند بسیار تاسف بار و غیر قابل تحمل باشد.

از آنجایی که تجربه و احساسم بر این است که تعداد خوبان و بزرگان به نسبت ظالمان بسیار کمتر است پس بعید می دانم در مجموع دنیای خوش و شگفتی را می توانستیم تجربه کنیم. چه بسا دنیا رنگ ظلم را بیشتر از صلح و آرامش تجربه می کرد.

همچنین شاید بی تحرکی و بی انگیزگی در انسانها بیشتر مشاهده می شد. هر چند به نظرم این محدودیت زمانی بهانه است و انسان ها سبک زندگی و راه و رسم زندگی شان را خودشان مشخص می کنند و بعد زمان بر نحوه زندگی انسانها خیلی تاثیر گذار نباشد. کسانی که هدفمندند راه خود را در پیش می گیرند و در تلاشند با پیشبرد اهدافشان در جهت رفع نیاز و آبادانی محیط اطرافشان موثر واقع شوند. کسانی هم که در پی سودجویی و سو استفاده کردن هستند به مسیر خودشان ادامه می دهند.

نامیرایی شاید بتواند دانشمندان را به کشف و پیدا کردن راه های مقابله با پیری و توقف در جوانی یاری رساند تا لااقل انسان ها این فرصت طولانی را در جوانی بیشتر تجربه کنند و الا تجربه عمر طولانی با سن زیاد و فرتوتی چندان رضایت بخش و دوست داشتنی نخواهد بود. انسانها دوست دارند در این دنیا بهترین بازی خود را به نمایش بگذارند.

در خصوص اهداف و برنامه هایم در صورت جاودانگی فکر می کنم شاید با تنش کمتر و با خیالی آسوده و آرام و عمیق تربه مطالعه کتاب و شناخت محیط اطرافم در مسیر اهداف و خواسته هایم قدم بر می داشتم. و تمام تلاشم را بکار می بردم و اطمینان داشتم که روزی به درجه ای از شناخت و موفقیت خواهم رسید که خود نیز متولی و رشد کرده و در راهنمایی افراد بیشتری یاری رسان باشم.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *