انگیزه ی نوشتن

استاندارد

جمعه مفیدی رو پشت سر گذاشتم و تونستم به یکسری کارهای عقب افتاده ام برسم. از خوندن دقیق درس های تفکر نقادانه در متمم تا مرور لغات انگلیسی که شامل ۳۰۰۰ لغت انگلیسی که بیشتر در نوشتن و خواندن بکار برده می شود و توسط محمدرضای گرامی در روزنوشته ها معرفی شده بود. همچنین  قبل از نوشتن در اینجا، به اینستاگرام و وبلاگ چند تا از دوستان نازنین متممی سر زدم.

باور دارم و پر واضح است که مسیر طولانی ای را باید طی کنم تا بتونم در نوشتن مهارت کسب کنم. با این حال خوشحالم از اینکه تصمیم به وبلاگ نویسی را امسال شروع کردم، با اقدام به میکرواکشن هر روز نوشتن هر چند کوتاه، مهارت نوشتن را به شکل یک عادت در می آورم و به این شکل تجربه بیشتری که حاصل ۳ ماه تمرینم خواهد بود را تا آن موقع کسب خواهم کرد و می توانم در آغاز سال جدید  توانمندتر شدن در مهارت تسلط کلامی و نوشتن را جشن بگیرم. برای دستیابی به مهارت نوشتن امیدوارم و بطور جدی تلاش می کنم.

این جمله از “لین یوتانگ” را در پیام اختصاصی متمم خواندم که آنرا مرتبط با انگیزه ام برای بهتر نوشتن می بینم.

“امید، مثل جاده ای در بیابان است. جاده ای که از ابتدا وجود نداشته. اما در اثر رد پای بسیاری از انسان ها، به تدریج به وجود آمده است.”

قبل از نوشتنم گشت و گذار در تعدادی از وبلاگ های دوستان متممی در چند جمله پایانی برایم موثر واقع شد. همین نقل قول از بزرگان و ارتباط دادن آن به متنی که نوشتم را از شهرزاد دوست عزیز متممی ام آموختم و احساس می کنم به این ترتیب نوشته ام به نسبت نوشته های قبلی متفاوت شد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *