کسره

استاندارد
  • قصدت کشیدن دو کوه است

در کنار هم

اما دره نیز

پدید می آید.

 

  • تا بچه آدابِ غذا خوردن را بیاموزد

تا مشق هایش را درست و بی غلط بنویسد

تا بفهمد دو با دو می شود چهار

و ساعتِ نه باید به رختخواب رفت

دلش را می شکنند

روحش را آزرده می کنند

چشمش را به گریه می اندازند

تا بفهمد قاشق را چگونه دست بگیرد وقتی که به غذا میل ندارد

بی غلط بنویسد شادی وقتی که دلش شکسته است

دو با دو را بگوید چهار وقتی که عددِ خودش تنهایی است

و بخوابد وقتی که خوابزده به تاریکی خیره است.

 

کسره، علیرضا روشن، ص۲۸ و ص۴۶