چشم انداز

استاندارد

در هر برهه زمانی خواسته ها و نیازهای متفاوتی برایم وجود داشته است. اکثر اوقات دلم می خواسته در کوتاه ترین زمان ممکن به صورت کامل به داشتن هر یک از آنها مجهز شوم.

با این حال تجربه نشان داده که این بیش از یک آرزوی کودکانه نیست و دستیابی به اهداف جز در پس عزمی راسخ و اراده ای مصمم در جهت برداشت گام هایی کوچک و آهسته و البته مداوم و پیوسته ممکن نمی شود.

نمی شود یک شبه ره صد ساله رفت

در آغاز قدم برداشتن برای دستیابی به اهداف مورد نظرم، اکثر اوقات عجول بودم و در آرزوی رسیدن به پایان راه و دستیابی به هدف مورد نظر حرکت می کردم. مدام به این فکر می کنم یعنی می شود روزی من هم مثلا شنا کردن را بصورت اصولی اجرا کنم یا خواسته ای که این روزها دنبال می کنم در خصوص رانندگی  یعنی روزی می شود که رانندگی را با بدون استرس یا حداقل استرس همچون راننده های دیپلمات ها انجام دهم. برای هر خواسته و هدفی هم سعی دارم مناسبترین و اصولی ترین روش آنرا در نظر داشته باشم. پیشنهاد محمدرضا شعبانعلی در این رابطه را قبول داشتم اینکه اگر می خواهید شاعر شوید و شعر بسرایید مولوی یا سعدی را در نظر بگیرید نه اینکه انتظار داشته باشیم مولوی دیگری بشویم، در تلاش برای سرودن شعر همچون مولوی و سعدی، شاید ما را تبدیل به شاعری معمولی کند اما اگر از اول هدف مان سرودن به روش شاعری معمولی باشد راه به جایی نخواهیم برد و نمی توانیم حتی خراشی کوچک بر دیوار بیندازیم.

با توجه به آنچه تاکنون تجربه کرده ام، دستیابی به بعضی هدف ها برایم در مدت زمان کوتاهی، رضایت و لذت را به همراه داشته است یا در مواقع ضروری یا نیاز وقتی می توانم از مهارت مورد نظر استفاده کنم  عزت نفسم افزایش یافته و تقویت می شود. اما پس از دستیابی و زمانیکه مطابق توان و انتظارم به شکل رضایت بخش و متناسب به آن هدف مسلط می شوم جذابیت اولیه اش را برایم از دست می دهد و در نظرم عادی می شود. بر این اساس دوباره در جستجوی انجام فعالیت یا کار دیگری می گردم. مصداق این هدف یادگیری فعالیت های ورزشی و فیزیکی مثل شنا و دوچرخه است. پس از دفاع و ارائه پایان نامه در مقطع کارشناسی ارشد هم چنین احساسی را تجربه کردم و برایم سوال شد حالا چکار باید بکنم؟

هدفی بزرگ و بلند مدت را هم دنبال می کنم. یادگیری، رشد، توسعه دانش و نگرش و اثربخش و ارزش آفرین واقع شدن، دستیابی به آنرا نمی توانم منوط به زمانی مشخصی بدانم در حقیقت محدودیت زمانی ندارد و هر چه در این مسیر قدم بر می دارم، فاصله ام را برای کسب آن بیشتر می بینم. درنظرم هدفی نامتناهی است و این هدف جذابیتش را تا کنون برایم از دست نداده و روز به روز نقشش برایم پر رنگ تر می شود. با این اوصاف توان و انرژی بیشتری را برای پیمودن این مسیر پرفراز و نشیب هزینه خواهم کرد.

بسیار سفر باید تا پخته شود خامی