وهم

استاندارد

جهان، آلوده خواب است.

فرو بسته است وحشت در به روی هر تپش، هر بانگ

چنان که من به روی خویش

در این خلوت که نقش دل پذیرش نیست

و دیوارش فرو می خواندم در گوش:

میان این همه انگار

چه پنهان رنگ ها دارد فریب زیست!

شب از وحشت گرانبار است.

جهان آلوده خواب است و من در وهم خود بیدار:

چه دیگر طرح می ریزد فریب زیست

در این خلوت که حیرت نقش دیوار است؟

“سهراب سپهری، هشت کتاب، ”

 

 

در مسیر زندگی سعی می کنیم به درک و تجربه عمیق تر از دنیای اطراف دست پیدا کنیم و در هر لحظه با قدم برداشتن، برای شفاف شدن مسیر پیش رویمان و رهایی از وهم تلاش می کنیم. آیا به تصویر شفاف خواهیم رسید؟

پی نوشت: عکس مربوط به پاییز ۱۳۹۵ در مسیر صومعه سرا می باشد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *