نگاهی ناپخته

استاندارد

در اینجا پاراگراف هایی از نوشته های آلن دوباتن در کتاب یک هفته در فرودگاه، که برایم جالب و قابل تامل بود را آورده ام . سعی کردم در انتهای هر پاراگراف، صرفا جهت تمرین نوشتن، برداشت خودم را بنویسم و آنرا با جملاتی دیگر توصیف کنم.
“هر کدام باید خود را در چشم انسانیت نه با محصول نهایی اش که با توانایی اش در به اوج رساندن روح توجیه کند. ارزیابی یک خط هوایی بر اساس سود و ضررش همانقدر غیر منصفانه است که قضاوت کردن درباره ی یک شاعر بر اساس حق تالیفش.”
– عادلانه نیست یکدیگر را بر اساس یک جمله یا یک رویداد و یا در مدت کوتاهی از آشنایی مورد قضاوت قرار دهیم. برای قضاوت عادلانه تر بهتر است شناختی عمیق در سفری طولانی را با یکدیگر تجربه کرده باشیم. روندها و شناخت مدل ذهنی قابل اعتمادتر از اکتفا به یک جمله یا عکس العمل و بازخورد است. تلاش دائمی، پویایی و توانمندی قابل احترام تر از دستاورد است. داده ها، برتر و ارجح تر از ستانده هاست.
“ظاهرا اکثر ما پس از یک حادثه ی نسبتاً مرگبار، چیزهای مهمی در می یابیم که در زندگی روزمره، شکست خورده تر یا تلخ تر از آن ایم که قدرشان را بدانیم.”
– غرور، خجالت، کم توجهی، تحقیر، کمبود عزت نفس و ناچیز شمردن منابع، توانمندی ها و داشته هایمان، باعث تعلل در ابراز وجود و پنهان کردن گنجینه هایمان می شود. بهتر است قبل از اینکه دیر شود، دستی بر آتش بزنیم و شایسته اقدام کنیم.
“علت ریشه ای خشم، امید است. ما عصبانی هستیم چون بیش از حد خوش بین ایم و به اندازه ی کافی برای استیصال های ذاتی جهان آمادگی نداریم.”
– امیدوار بودن به تغییر وضعیت کنونی و ممانعت از شکست، فروپاشی و از دست دادن آنچه برایمان مهم است، گاهی از طریق خشم، دست و پا زدن، تقلا و تلاش برای رهایی از غرق شدن در تاریکی مطلق و یافتن دستاویزی مطمئن، صورت می پذیرد.
“بجای دعا کردن، کار ضروری این بود که علل ریشه ای نقص را بررسی و اشتباهات را با منطق ریشه کن کرد.”
– برای یافتن و دستیابی به راه حل مسئله، به شناخت مسئله و جمع آوری اطلاعات و داده ها و جستجوی راهکارهای پیش رو و انتخاب مناسب ترین راه حل با عنایت به محدوده اثر و افق زمانی نیازمندیم. منفعل بودن و منتظر ماندن گزینه مناسبی برای حل ریشه ای مسئله نمی باشد.

“می خواستم ایمان داشته باشم که برخی مشاغل می توانند ما را قادر کنند از جریان روزمره ی سستی های مان بگریزیم و حتا اگر شده برای لحظه ای به هستی یی تاثیرگذارتر از هر آن چه تا به حال شناخته ایم دست یابیم.”
– برایم تداعی گر فایل حرفه ای گری در محیط کار بود. در صورتی می توانیم در محیط اطراف مان تاثیرگذار باشیم که قدم ها را فراتر از حد معمول برداریم و از متوسط بودن عبور کنیم و حرفه ای برخورد کنیم. همچنین با بکارگیری نهایت توان، وقت و انرژی در زمینه ای که علاقه مند و توانمندیم، متمایز عمل کنیم و حیات و آبادانی را در محیط اطراف رونق بخشیم.

3 دیدگاه در “نگاهی ناپخته

    • معصومه خزاعی

      حسین عزیز
      ممنونم از ابراز لطفتان. پاراگراف هایی که در اینجا نقل کردم بریده ای از جملاتی است که در کتاب آلن دوباتن نقل شده و بدلیل اینکه جملات قبل و بعد از آن حذف شده، شاید در نظر شما مبهم به نظر آمده است. در هر صورت همانطور که در متمم هم معرفی شده بود، پیشنهاد می کنم مطالعه این کتاب را از دست ندهید. موفق باشید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *