سوال نامناسب

استاندارد

پس از پایان تماس تلفنی ام، همکارم پرسید: چه کسی بود؟

بیان نامناسب و سوال نازیبایی که باعث شد در مقابل آن گارد گرفته و پاسخ واضحی ندهم. بعد از آن توضیحات بیشتری را مطرح کرد که در نتیجه و در پی آن، پاسخ مناسب و روشن تری را برایش عنوان نمودم.

نحوه مطرح کردن سوال و نوع سوالی که پرسیده می شود در میزان رسیدن به جواب مورد نظرمان می تواند تاثیر گذار باشد. اینکه تا چه حد بتوانیم با توجه به نیاز و خواسته مان سوال مناسب را مطرح کنیم، هنر و مهارتی کلیدی است. به نحوی که جزو گام های نخستین در روند حل مسئله می باشد.

گاهی به دلیل ضعف در این مسئله، با پرسیدن سوالات متعدد درصدد دریافت پاسخ مناسب می باشیم و به نوعی مسیر را پیچ در پیچ می کنیم که در این اثنا ممکن است سوالات ضعیف، ما را در رسیدن به جواب مورد انتظار به بن بن بست یا بیراهه بکشاند.

در محیط کار و زندگی و بطور کلی در ارتباط با اطرافیان، سوالاتی که در ذهن می پرورانیم و بر زبان جاری می کنیم، تاثیرگذار در شنیدن پاسخ می باشد. بیان سوال دربرگیرنده عناصری از جمله استفاده از کلمات، واژه ها و مفاهیمی است که حداقل برای هر دو طرف معنایی روشن یا نزدیک به هم داشته باشد. همچنین زبان بدن، لحن و آهنگ صدا هم می تواند در مطرح کردن پرسش ها تاثیر گذار باشد.

دقت در بیان سوالات، پرهیز از شخصی سازی یا تجسس و ورود به حریم شخصی و رعایت اتیکت می تواند راه را برای دستیابی به پاسخ مفید و مناسب هموار نماید. شاید یکی دیگر از اشتباهاتی که بیشتر دیده می شود تلاش مان در خلاصه کردن و فشرده سازی باشد که اکنون در خیلی از امور و کارها انجام می گیرد. بکار بردن جملات کوتاه در ارتباطات و مکالمات مان باعث شده، هر کس حرف خود را بزند و صرفا ارسال کننده پیام باشد و به این موضوع که آیا پیام مورد نظر به درستی توسط طرف مقابل دریافت شده است توجهی نکند.

به نظرم، توجه به جزئیات و بسط موضوع و بیان دقیق خواسته هایمان بتواند مقدمه ای باشد برای اینکه سوالات مناسب تری را مطرح کنیم. همچنین اجرای پیشنهاد آقا معلم یعنی خرد کردن سوالات و بیان سوال به شکل های متفاوت می تواند در نمایش بهتر دغدغه و ارائه سوال اصلی و کلیدی راهگشا باشد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *