زیبایی های محیط اطراف

استاندارد

تو این روز های بهاری بعد از اتمام کار و رسیدن به خانه،  بعدازظهرها پیاده روی مختصری را انجام می دهم و سعی می کنم با چشمی بازتر طبیعت زیبا و دل انگیز  محیط اطراف را نظاره گر باشم. استشمام عطر گل ها و لمس کردن برگ های تازه شمشادهایی که در مسیرم قرار دارند را از دست نمی دهم.

تماشای بچه ها و صحبت کردن و دیدن بازی و برخوردهایشان با یکدیگر هم از منظره های زیبایی است که سرحالم می کند. انگار بچه ها حسم را می فهمند، وقتی روی صندلی می نشینم و چند دقیقه ای در حال نگاه کردن و لبخند زدن به کارهایشان هستم، گاه بعضی از آنها بی هیچ ملاحظه ای، ساده و خالصانه سر صحبت را باز می کنند و به دنیای شیرین کودکی شان دعوت می کنند.

امروز وقتی به همراه دوستم مشغول پیاده روی بودیم حرکت سریع چیزی را از کنار پایمان احساس کردیم مات و مبهوت دوستم را نگاه کردم و هر دو زدیم زیر خنده، یک سگ پا کوتاه بامزه که به سرعت در حال دویدن بود و خونسرد از کنارمان گذشت و بعد از چند دقیقه با همان سرعت در حال برگشت بود. ظاهراً بیشتر از ما به فکر تناسب اندام و سلامتی اش بود برای پیاده روی آمده بود البته از نوع پیاده روی سریع به حالت دو 😉