مسیریابی در سفر زندگی

استاندارد
  • برای سفر زندگی کدام مسیر را بر می گزینیم؟
  • دستاورد کدام مسیر بیشتر است؟
  • از کدام مسیر بیشتر منتفع می شویم؟
  • در کدام مسیر کمتر دچار یاس و ناامیدی می شویم؟
  • مسیر زندگی از کدام جاده ها می گذرد؟

مسیریاب من تجربه ها، ارزش ها، باورها و آموزه هایی است که در طول سفر زندگی بدست آورده ام، گاه دچار شک و تردید شدم که آن نیز برایم مطلوب واقع شده است. با تکیه بر قدرت اراده، آزادی و انتخاب مسیر مطلوب زندگی را چنین یافتم:

مسیر مطلوب زندگی به سمت تعادل و تائید جمعی نمی رود. جاده ای است که در آن به عدم تعادل کشیده می شویم.

نمی تواند مسیری باشد که اکثریت در آن قدم گذاشته اند، مسیری است که اقلیتی بر آن پا نهاده اند.

مسیری که مدعیان و طلبکاران در آن بیشتر حضور دارند نمی باشد، بالعکس مسیری است که جای پای معدود افرادی را می بینی که جهت بالندگی در آن پا پیش گذاشتند.

نمی تواند مسیری باشد که در آن بر اساس ظاهر، درآمد، مالکیت و طبقه اجتماعی قضاوت می شوی. مسیری  است که در آن شوق دانستن و تجربه کردن مجنونت می کند.

مسیری نیست که در آن بر اساس استاندارد و میانگین محاسبه و سنجیده شوی و درجه انحرافت مشخص شود و برچسب بخوری. مسیری است که در آن انسان ها متفاوت و گوناگون هستند و منحصر به فرد بود و خود بودن وجه تمایز همگان است.

مسیری نیست که در آن طوطی وار سخن راندن و هماهنگ و یکپارچه و ساختارمند گام برداشتن امتیاز محسوب  شود و محبوبیت به همراه آورد، بلکه مسیری است که در آن هر کس به سهم خود برای روشنی بخشیدن به محیط اطرافش تلاش می کند و اقدام می کند.

مسیری نیست که در آن با دوز و کلک، دورویی، تملق گویی، سنگ اندازی و چاپلوسی کارها را به پیش برد. رهیافتی است که در آن شخصیت، عزت نفس و احترام در عملکرد افراد قابل ملاحظه است و پیشرفت کارها بر پایه برداشتن سنگ ها و زدودن موانع از مسیر یکدیگر  است.

مسیری نیست که عموم افراد برای آسایش حداکثری و لذت های زودگذر، از حداقل منابع خود استفاده کنند بلکه گذرگاهی است که معدود افرادی از حداکثر توان و منابع خود استفاده می کنند تا به کمیاب ترین دستاوردها نائل شوند.

پر واضح است انتخاب و پا نهادن در چنین مسیری همت و اراده ای پولادین می طلبد تا پس از طی راهی دشوار و طولانی در بلند مدت، به تماشای پیامدها و تجربه های کسب شده، نظاره کنیم و خرسند باشیم از اینکه با امکانات و منابع در اختیارمان نهایت بهره را چشیدیم و چشاندیم.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *