نوشتن بر لوح سفید

استاندارد

افکار، صحبت ها و صداهایی که در ذهنم به صورت پراکنده و آشفته رژه می روند را با نوشتن نظم می دهم. افکاری که گاه سرکش و جسور به هر جهت می روند را با نوشتن رام می کنم و به بند می کشم.

دوست دارم نوشتن ام را بهبود دهم و آنرا بیش از پیش تقویت کنم. نگارش چه به صورت کاغذی و چه به صورت دیجیتال برایم لذتبخش است. با نوشتن آرام می گیرم و تا وقتی عمر و فرصت اجازه دهد سعی می کنم نوشتن را همچون مطالعه کتاب به جزء لاینفک و جدایی ناپذیر زندگی ام تبدیل شود.

در طی مسیر نوشتن، گاه پیش می آمد که برای نوشتن زمان و انرژی  بسیاری را صرف می کردم. گاهی که غرق هیجان و احساس بودم، چه از جنس خوشحالی و شادی و چه از جنس ناراحتی و غمگینی، کلمات و جملات گاه به سرعت در پی یکدیگر می آمدند و متنی خلق می شد.

بعضی از نوشته هایم را چندین بار اصلاح می کردم و بعضی از نوشته هایم را بدون بازخوانی منتشر می کردم.

هر روز نوشتن برایم دریچه ای است که هر روز، متفاوت از روز قبل به دنیای کلمات باز می شود.

خیلی به خودم سخت نمی گیرم و آنچه به ذهنم می رسد و نجواکنان عبور می کرد را یک فرصت و نگاهی نو می بینم و تلاش می کنم خلقی تازه و آفرینشی نو را به مدد کلمات، تجربه کنم.

خلق، آفرینش و جستجو برایم جزو کلمات متمایز و ارزشمندی شده اند. به راستی از طریق نوشتن، در دنیای کلمات به جستجو می پردازم و بنا بر موضوع یا دغدغه ای که فکرم به آن مشغول است، آنچه در ذهنم دور و نزدیک می شود و یا پراکنده و بی ساختار در نظرم می آید و می رود را با قلم و کاغذ ثبت می کنم و به شکل طرحی منسجم خلق می کنم.

قلم و کاغذ و کیبورد ارزش آفرین اند که بی هیچ گله و شکایتی در اختیار ما قرار دارند تا بر صفحه و صورت سفید شان هر آنچه می خواهیم ترسیم کنیم و گاه آنرا مکدر نماییم. بالاخره ما هم، انسان بودن مان را حداقل با یک خراش و خطی کوچک بایستی به اثبات برسانیم.

می نویسم به امید اینکه روز به روز، لحظه به لحظه، گام به گام، به تدریج، اندک اندک، آهسته و پیوسته، مسیر نوشتن را بهبود دهم و آنرا تقویت کنم.

نوشتن را در هر روز مزه مزه می کنم و قلم می زنم تا تاثیر ماندگار و طعم بی نظیر آنرا تجربه کنم.

گاهی در میانه احساس و هیجان دست به قلم شدم و معجزه نوشتن را نظاره کردم. ترسیم مسائل و مشکلات و توصیف احساسات با قدم گذاشتن در دنیای کلمات تجربه شگفتی است که هر کس خودش باید آنرا لمس کند.

نویسنده با بیرون افکندن افکار و نگاه و ایده هایش، آنها را سرو سامان و نظم و ترتیب می دهد و تصویر ذهنی ای که مدنظر دارد را مجسم می سازد. سپس با بیانی صریح، رسا و شفاف، با رنگ و لعابی از جنس باورها و افکارش، بر پیکره لوح سفید نقش می زند، تا بهانه ای شود برای تبادل افکار و ارتباط با دوستان و همراهانش.

3 دیدگاه در “نوشتن بر لوح سفید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *