کارهای عالم بدین سان می رود

استاندارد

کارهای عالم بدین سان می رود. نبینی صلح و دوستی بهار در آغاز اندک اندک گرمی ای می نماید و آنگه بیشتر؟ و در درختان نگر که چون اندک اندک پیش می آیند: اول تبسمی، آنگه اندک اندک رخت ها را از برگ ها و میوه پیدا می کند و درویشانه و صوفیانه همه را در میان می نهد، و هر چه دارد جمله در می بازد.

پس کارهای عالم را و عقبی را، جمله را، هر که شتاب کرد و در اول کار مبالغه نمود آن کار میسرِ او نشد.

صبر آرد آرزو را نی شتاب                       صبر کن و الله اعلم بالصواب

این تانی پرتو رحمان بود                        و آن شتاب از هزه شیطان بود

با تانی گشت موجود خدا                        تا به شش روز این زمین و چرخ ها

آدمی را اندک اندک آن همام                     تا چهل سالش کند مرد تمام

گر چه قادر بود کاندر یک نفس                  از عدم پران کند پنجاه کس

این تانّی از پی تعلیمِ توست                     که طلب آهسته باید بی سِکُست

“مثنوی”

منبع: کتاب ۳۶۵ روز با مولوی، حسین محی الدین الهی قمشه ای، صفحه ۳۶۷ -۳۶۶