آسمان روح نواز

استاندارد

وقتی از خانه قدم به بیرون می گذارم. قبل از هر چیزی نگاهم را به آسمان می دوزم. امروز آسمان چه شکلی است و چه حال و هوایی دارد؟ بخاطر ندارم آسمان را در دو روز پشت سر هم، به یک طرح و شکل دیده باشم. آسمان اغلب نقشی متفاوت از روزهای دیگر، بر پهنه خود دارد.

روزهایی که با اتوبوس به سمت اداره می روم، برای نشنیدن صحبت ها و حرف های اغلب کسانی که خود را در هر حوزه ای متخصص می بینند و بحث های بیهوده می کنند. برای ندیدن چهره های دمغ و طلبکار، برای نشنیدن و ندیدن شکایت ها و گله مندی از روزگار، برای مقابله با تیرگی و ناامیدی، عمداً به طبیعت اطرافم توجه بیشتری می کنم و دل به دامن امن و آرام طبیعت می سپارم.

در ابتدای صبح صدای دلنشین نغمه سرایی پرندگان که نوید بخش حرکت برای ساختن یک روز متفاوت است را با گوش جان می شنوم و روزم را با انرژی و امید آغاز می کنم.

امروز هم از آن روزهایی بود که با نظاره به آسمان، از تماشای سپهر الهام بخش و روح نواز لذت بردم. چقدر آسمان زیبا و بکر به نظر می رسد.