زمانی برای بازیابی خود

استاندارد

تغییرات سریع محیطی، انسان را با خودش بیگانه و از خودش غافل می کند.           مارشال مک لوهان

عصر تکنولوژی، عصر شتاب و سرعت، عصر بسته های اطلاعاتی، عصر پراکندگی و نا منظمی، در این شلوغی آیا زمانی را برای خلوت کردن با خود پیدا می کنیم؟

هر روز با کار و مشغولیت ها و روزمرگی ها به انتها می رسد. برای متمرکز شدن، برای نظم دادن به برنامه ها، برای جلوگیری از انفجار به هم ریختگی برنامه ها و کارها، چه زمانی می توانیم با خود به صحبت بنشینیم؟

برای فاصله گرفتن از جمع و برگزیدن فضایی خلوت جهت مرور آنچه تا کنون گذشته و در حال گذر است نیاز به زمانی برای متوقف شدن داریم؟ زمانی برای منفک شدن از محیط اطراف و چنبره زدن بر گوشه عزلتی به جهت یافتن خود و پیگیری  و بررسی خواسته ها و ردیابی آمال و آرزوها.

فکر کردن به این که در چه نقطه ای قرار دارم؟ چه مسیری را تاکنون طی کرده ام؟ به کجا می خواهم بروم؟ به دنبال چه چیزی هستم؟ برای دستیابی و نیل به خواسته هایم بایستی از چه چیزهایی صرف نظر کنم و چه هزینه هایی پرداخت کنم؟

سرمایه گذاری برای آینده بدون برنامه و هدف میسر نیست، پس بهتر است هر از چندگاهی خلوتی کنیم و به ارزیابی و بررسی راهی که در پیش داریم بپردازیم. اگر نیاز به اصلاح است دست به کار شویم. آگاهانه و عاقلانه و با دیدی فراخ در وادی ابهام گام برداریم تا غافلگیر نشویم.

به عنوان یک میکرواکشن، از یک هفته تعطیلات تابستان شرکت برای رفتن به مسافرت صرف نظر می کنم و  برای خلوت کردن با خود و بازیابی خودم استفاده می کنم.