لذت نزدیک بینی

استاندارد

به محیط اطراف از چه زاویه ای نگاه می کنیم؟

محیط اطراف را چگونه می بینیم؟

عینکی که بر چشم زده ایم تا چه اندازه واضح و شفاف است؟

محدودیت و گستردگی زاویه دید ما به چه میزان است؟

وقتی یکدیگر را دعوت به تماشای منظره ای از محیط اطراف می نماییم و قصد به اشتراک گذاری لذت ها و شادی های کوچک مان را داریم. چه چیزهایی را نشان می دهیم؟

آیا اطرافیان تمایل دارند باز هم از عینک شما برای دیدن محیط اطراف استفاده کنند؟

آیا می توانیم رغبت و انگیزه را در اطرافیان ایجاد کنیم؟

 

یک روز با پیشنهاد برادرزاده هایم به پیاده روی در محیط اطراف رفتیم. زیبایی های کوچک و بزرگ بسیاری را در محیط مشاهده کردیم. گاه دست به دوربین می شدیم و عکسی می گرفتیم.

عکس گرفتن های من با دو هدف است. برای بچه ها توضیح دادم که گاهی از کنار بعضی زیبایی ها بی توجه گذر می کنیم که می توانیم برای توجه بیشتر خودمان و نمایش جلوه شگفت آنها دست به دوربین شویم. به مدد دوربین می توانیم به نگاه ها و چشمان بیشتری، دیدن این زیبایی های ریز و کوچک را هدیه دهیم. از کنارشان بی تفاوت نگذریم یا گاه آنها را پایمال نکنیم. زیبایی های کوچکی که انرژی بخش هستند و تحسین برانگیز مثل این گل های زیبای خودرو.

دسته دوم زیبایی هایی هستند که فکر می کنم لنز دوربین برای نمایش و توصیف آن محدود است. بهتر است صرفاً با چشم خود به آن ها بنگریم و برای مدت زمانی آنجا متوقف شویم و نظاره گر ظاهر آراسته و گیرای آنها باشیم. زیبایی هایی که تصویر آنها با واقعیت موجود فاصله بسیار دارد و لنز دوربین گنجایش وصف آنرا نخواهد داشت. عکس هایی که از این صحنه ها می گیرم با هدف نمایش محدودیت دوربین است و یادآوری خاطره لذت بخش و تصویر ذهنی زیبایی که در خاطرم مانده است. تصویری که در زیر می بینید صحنه ی فوق العاده مسحور کننده ای بود که ما را برای دقایقی ثابت قدم در آنجا نگه داشت.

عملکرد من در سال ۹۶

استاندارد

در این پست قصد دارم ابتدا مروری کوتاه بر عملکردم در سال ۹۶ را بر اساس برخی از سوالات مطرح شده توسط آقا معلم عزیز داشته باشم و در انتها به آنچه برای روزهای پیش رویم در ذهن دارم، اشاره خواهم نمود.

چه اقداماتی در سال گذشته خوب پیش رفتند؟

مطالعه کتاب، یادگیری زبان انگلیسی، مهارت رانندگی، فعالیت های اثربخش در محیط کار

چه فعالیت هایی در سال گذشته پیشرفت خوبی نداشتند؟

نوشتن و وبلاگ نویسی، ورزش

در مدل ذهنی من اکنون چه چیزی وجود دارد که سال گذشته همین روزها نبود؟

گوش دادن، دیدن و تعامل بر اساس تفکر نقادانه (البته هنوز در ابتدای راه هستم و برای تسلط بر این مهارت نیاز به تمرین و کسب دانش و اطلاعات بیشتر دارم)

برخی از کتاب هایی که در سال گذشته از خواندن آنها بیشتر لذت بردم:

  • انسان خردمند اثر یووال نوح هراری
  • چرا ملت ها شکست می خورند؟ اثر عجم اوغلو
  • عقلانیت و توسعه یافتگی اثر دکتر سریع القلم
  • راهنمای تفکر نقادانه اثر نیل براون و استیوارت کیلی
  • نابخردی های پیش بینی پذیر و جنبه مثبت بی منطق بودن اثر دن اریلی
  • تئوری انتخاب اثر ویلیام گلاسر
  • اینترنت با مغز ما چکار می کند؟ اثر نیکلاس کار
  • ارتباط بدون خشونت اثر مارشال روزنبرگ

زمان هایی که می شد به شکل دیگری صرف شود:

دقایق و ساعاتی که صرف متقاعد کردن بعضی از اطرافیان نمودم را می توانستم با سکوت و کمتر بحث کردن به حفظ و ذخیره انرژی برای نوشتن، یادگیری و مطالعه بیشتر سرمایه گذاری کنم.

روزهای خاطره انگیز و ارزشمند من:

  • روز گردهمایی متمم، دیدار آقامعلم و دوستان متممی در دنیای فیزیکی
  • تعامل اثربخش و ارتباط سازنده با برخی دوستان
  • ساعاتی که از یادگیری و مطالعه کردن سر زنده می شدم

چگونگی و نحوه افزایش روزهای پرخاطره و ارزشمند:

  • برنامه ریزی، تمرین و پشتکار بر روی مطالعه، یادگیری و توسعه فردی
  • بهبود و تقویت ارتباط متقابل موثر

 

تم امسال برای من سال ” نظم درونی” خواهد بود و پاره ای از اقدامات و فعالیت هایی که برای روزهای پیش رویم در نظر گرفته ام به شرح زیر است:

  • افزایش زمان اختصاص داده شده به مطالعه کتاب
  • افزایش زمان اختصاص داده شده به یادگیری زبان انگلیسی
  • بهبود و توسعه روند یادگیری و متمم خوانی
  • بهبود روند نوشتن (وبلاگ نویسی و یادداشت های روزانه)
  • متعهد بودن بر تصمیم های مناسب که بر پایه تجربه شخصی است با هدف توقف اشتباهات تکراری.
  • تحقق ارتباط سازنده و اثربخش با محیط اطراف