بر پهنه واژگان

استاندارد

در شرایطی که اکثر آدم ها  هنگام صحبت کردن یا ارسال پیام از طریق نرم افزارهای پیام رسان یا حضور در شبکه های اجتماعی، چندان به کلمات و واژه هایی که در جملاتشان بکار می گیرند توجه ندارند، می توانیم با باریک بینی نسبت به انتخاب کلمات، لغات و واژگانی که در طول روز استفاده می کنیم وجه تمایزی ایجاد کنیم.

همانطور که قبلاً هم در نوشته ای مستقل (+) بیان داشتم، با نوشتن لغات و واژه هایی که طی مطالعات اخیر داشته ام  قصد دارم دایره لغاتم را افزایش دهم. همچنین علاوه بر مشارکت در کارگاه کلمات دوست خوبم شاهین کلانتری، در اینجا با نوشتن جملات یا پاراگرافی سعی دارم در جهت توسعه و بکارگیری واژه های بدیع فعالانه تر اقدام کنم.

رهیافت:  راه پرداختن به یک مسئله یا موقعیت یا شیوه تفکر درباره آن ها

انسان ها برای بررسی و تحلیل دغدغه های فردی و نیل به اهداف شان، رهیافت متفاوتی را نسبت به یکدیگر دنبال می کنند.

مرهون:گرو داده شده، رهین، مدیون

مدیر با خرسندی اعلام کرد، رشد صعودی فروش محصولات شرکت را مرهون زحمات بی شائبه کارکنان می داند.

درایت: آگاهی داشتن، دانستن

در عصر تکنولوژی بیش از پیش مناسب است والدین با درایت فرزندان شان را راهنمایی کنند.

کسوت: لباس، جامه، پوشاک

او با کسوت زیبنده در محفل دوستان حضور پیدا کرد.

مغموم: غم زده، غمناک، اندوهگین

فردی که بخاطر بیماری فرزندش سخت مغموم بود، بر اوضاع پیش رو چیره شد و به امید بهبود و نتیجه رضایت بخش با تمام توان به راهش ادامه داد.

تصاعد واژگان

استاندارد

در حین مطالعه کتاب عادت کردم کلمات منفعل را هایلات کنم تا بعد معنای آن ها را جستجو نموده و هنگام نوشتن آنها را بکار گیرم.

برای اینکه در زمینه استفاده و کاربرد واژه های منفعل قدم جدی تری بردارم. تصمیم گرفتم به عنوان یک میکرواکشن، بخشی با عنوان تصاعد واژگان ایجاد کنم.

منبعد هر از چند گاهی، تعدادی از لغات منفعل را که در طی روزهای اخیر با آن ها مواجه شدم را به همراه معنای شان در اینجا می نویسم و در پایان به مدد این لغات، داستانی تخیلی خلق  می کنم.

اذعان: اقرار کردن، اعتراف، فرمانبرداری، اطاعت

سترگ: بزرگ، عظیم، قوی هیکل، تنومند زورمند

تعلل: علت تراشیدن، بهانه آوردن، درنگ کردن

زعم: گمان، ظن

آزرم: شرم، حیا

لئیم: بخیل، فرومایه

مذمت: بدگویی، نکوهش

با خوشحالی خطاب به همکارانش اعلام کرد به زعم کمک به پیشبرد امورات سازمان تصمیم دارد جهت حضور در انتخابات شورا کاندید شود. با توجه به اینکه اطرافیان در جریان گرفتاری ها و درگیری هایش بودند، تصمیمش را مورد مذمت قرار دادند. یکی از آنان اذعان کرد رسیدگی به زندگی و امورات شخصی مقدم تر از  مشارکت در کارهای متفرقه است.

او با شنیدن چنین انتقادی و جهت مقابله با آن فرد، او  را لئیم خطاب کرد. البته خود خوب می دانست که تعلل در کم و کاستی ها و نقصان در امور فردی و شغلی اش از چنین تصمیم ها و انتخاب هایی نشأت می گیرد و چه بهانه ای از این بهتر.

دلش می خواست به واسطه انجام چنین کارهایی، شخصیتی سترگ از خودش به نمایش بگذارد. در نتیجه بی آزرم صرفاً جهت دستیابی به خواسته های فردی اش شروع به رایزنی کرد.