دنیای کودکان

استاندارد

“توپ در فاضلاب و لجن

تو

لجن می بینی و فاضلاب

و پرهیز می کنی

کودک

ادامه ی بازی می بیند

و به لجن می رود”

(علیرضا روشن، کسره، صفحه ۳۴)

این شعر مرا یاد این جمله انداخت

“راز بهتر شدن دنیا در این است که همه درک کنیم که هم می توانیم از جوان تر از خودمان بیاموزیم و هم از آنها که از ما کهنسال تر هستند.”  (آدورا سویتاک)

از کودکان می توان فراموش کردن را آموخت.

از کودکان می توان جرات و جسارت را آموخت.

از کودکان می توان در لحظه زندگی کردن را آموخت.

از کودکان می توان محبت بی چشمداشت را آموخت.

از کودکان می توان خندیدن از ته دل برای مدت کوتاهی را آموخت.

از کودکان می توان پافشاری برای دستیابی به خواسته ها را آموخت.

برایم بسیار دلنشین بود، اینکه از بچه ها هم می توانیم بیاموزیم و یاد بگیریم. به نظرم کافی است گاهی از دریچه نگاه آنان به دنیای اطرافمان بنگریم.