دنیای کودکان

استاندارد

“توپ در فاضلاب و لجن

تو

لجن می بینی و فاضلاب

و پرهیز می کنی

کودک

ادامه ی بازی می بیند

و به لجن می رود”

(علیرضا روشن، کسره، صفحه ۳۴)

این شعر مرا یاد این جمله انداخت

“راز بهتر شدن دنیا در این است که همه درک کنیم که هم می توانیم از جوان تر از خودمان بیاموزیم و هم از آنها که از ما کهنسال تر هستند.”  (آدورا سویتاک)

از کودکان می توان فراموش کردن را آموخت.

از کودکان می توان جرات و جسارت را آموخت.

از کودکان می توان در لحظه زندگی کردن را آموخت.

از کودکان می توان محبت بی چشمداشت را آموخت.

از کودکان می توان خندیدن از ته دل برای مدت کوتاهی را آموخت.

از کودکان می توان پافشاری برای دستیابی به خواسته ها را آموخت.

برایم بسیار دلنشین بود، اینکه از بچه ها هم می توانیم بیاموزیم و یاد بگیریم. به نظرم کافی است گاهی از دریچه نگاه آنان به دنیای اطرافمان بنگریم.

 

2 دیدگاه در “دنیای کودکان

  1. معصومه جان با نظرت کاملاً موافق هستم.
    از بچه‌ها می‌شه چیزهایی رو آموخت که خیلی از اوقات ما بی‌توجه از کنارشون عبور می‌کنیم. اما اونها با نگاه کنجکاو خودشون و یا پرسیدن سوالات به ظاهر بدیهی، ما رو به فکر فرو می‌برن.
    من چنین تجربیاتی رو با برادرزاده‌ام زیاد داشتم و دارم. برای همین فرصت بازی کردن باهاش رو هیچ‌وقت از دست نمی‌دم 🙂

    • معصومه خزاعی

      طاهره جان
      من هم از بازی کردن با بچه ها کلی انرژی می گیرم و عاشق سادگی شون هستم. خداروشکر در زمان کوتاهی می تونم با اکثرشون رابطه ی خوبی برقرار کنم🙂

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *