انحراف از ظرفیت واقعی

استاندارد

یکی از دعاهایی دلنشین که یاد گرفتم این بوده که از خدا بخواهیم اگر قرار است به کسی خیر، رحمت یا نعمتی برسد، واسطه اش ما باشیم. مهم تر اینکه به این شکل بخواهیم که خدایا به ما ظرفیت بده تا بتوانیم واسطه خوبی برای رسیدن خیر و برکت به دیگران باشیم. چه بسا با نداشتن ظرفیت،  مغرور از انجام کار خیر شویم و یا با منت کذاشتن، عمل خیر را تباه کنیم. فکر می کنم ظرفیت داشتن در هر کاری، یکی از عوامل مهم در به سرانجام رساندن آن کار به نحو مطلوب است.

ظرفیت و توان خودم را گاهی کمتر و گاه بیشتر پیش بینی می کنم و دچار انحراف در برآورد اندازه واقعی آن هستم. وقتی انرژی و توانم را کمتر برآورد می کنم و در عمل می بینم که چنین نیست و بیشتر از انتظارم می توانم کاری را انجام دهم خوشحال می شدم. از جهتی زمانیکه توان و ظرفیتم را بالاتر از حد واقعی می سنجم و در عمل متوجه برآورد اشتباهم می شدم، دچار سرخوردگی می شدم. به تازگی متوجه شدم که در هر دو مورد (مثبت و منفی) دچار انحراف هستم و بهتر است بر روی اصلاح و تعدیل انتظاراتم، توجه کنم.

کتاب خوانی و مطالعه کردنم به کندی صورت می گیرد ولی وقتی زمانی را برای آن مشخص می کنم و سعی می کنم روند آنرا سریع تر کنم، در عمل می بینم که نمی توانم خیلی سریع بخوانم چون به این شکل سطح تمرکز و دقتم کاهش پیدا می کند. بطور کلی، هر گاه در بازه زمانی کوتاه مدت انتظار دستیابی به خواسته ای را داشتم به نتیجه مطلوب نرسیدم. در نهایت با گرفتن چنین بازخورد هایی یاد گرفتم و سعی می کنم سطح توقع و انتظاراتم را  با توجه به میزان ظرفیتم، کنترل و اصلاح نمایم.