انبوه ندانسته ها

استاندارد

هر روز بیشتر از روز قبل، به انبوه ندانستن ها، نفهمیدن ها و نا آگاهی هایم پی می برم.

وقتی مطالعه می کنم و بیشتر می خوانم، وقتی با دوستانی که اهل مطالعه اند در رابطه قرار می گیرم، وقتی کامنت های دوستانی که مطالعه بیشتری دارند را می خوانم، وقتی پای صحبت های آقا معلم می نشینم.

حس بدی نسبت به خودم پیدا می کنم.

فاصله ام از آنهایی که می آموزم و درس می گیرم بسیار است.

فاصله ام از دوستانی که همچون من در حال یادگیری اند و عطش آگاهی و فهم دارند، بسیار است.

فهم و بینش و آموخته و دانسته های آنان بسیار عمیق تر و گسترده است.

برای کاهش فاصله ها چه می توانم بکنم؟

برای رسیدن به آنان و هم گام شدن با آنها چه می توانم بکنم؟

مسیر طولانی است و من بسیار کند در حال حرکتم.

نباید ناامید شوم

به راهم ادامه می دهم

زمان را برای مکث، توقف، ایستادن و مرثیه سرایی باطل نمی کنم

به تدریج، آهسته، پیوسته و گام به گام  به پیش می روم

بیشتر بیاموزم، بخوانم آنچه آنها خوانده اند و من، هنوز نخوانده ام

باید بیشتر بخوانم، عمیق تر بخوانم و کریستالی بخوانم و یاد بگیرم.

2 دیدگاه در “انبوه ندانسته ها

  1. معصومه جان.
    من هم دقیقاً چنین حسی رو که تو اینجا خیلی خوب بیانش کردی رو دارم. اما مدتی هست یه جورایی با خودم کنار اومدم که در کنار اون حس بدی که نسبت به عملکرد ضعیف خودم دارم، با خودم می‌گم که باز خدا رو شکر که چنین دوستانی دارم و می‌تونم از فرصت در کنار اونها بودن استفاده کنم و این تفاوت سطح بین خودم و اونها رو ببینم و من هم تلاش کنم و دست از توسعه‌ی مهارت‌‌های خودم برندارم.
    در واقع یه جورایی این دوستان خوب متممی، هر روز و هر روز در حال تلنگر زدن به من هستن که: طاهره نباید بایستی و متوقف بشی، حرکت کن و به راهت ادامه بده 🙂

    • معصومه خزاعی

      طاهره.
      خیلی خوب بیان کردی. متوقف نشدن، حرکت کردن و تلاش برای ادامه دادن در مسیر توسعه مهارت های فردی مان.
      در واقع تلنگر، انگیزه، تحرک، جنب و جوش و پشتکار را بیشتر از هر جایی، در جمع دوستان خوب متممی دریافت می کنم و خرسندم از داشتن چنین سبد دوستی ای.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *