پرواز با نوشتن

دست به قلم شدن و نوشتن را همچون پرواز پرندگان آزاد می بینم.

با هر بار نوشتن به مثابه هر بار بال گشودن و پر زدن پرندگان، از انزوا خارج می شوم.

فکر کردن و اندیشیدن و سوالاتی که هنگام نوشتن به ذهن می آید مشابه تأمل و نگریستن پرنده تیزبینی است که در پی یافتن شکار است.

برگزیدن، انتخاب کردن، چینش، ساختن و برپا نمودن کلمات در قالب جملات و پاراگراف ها مثل تلاش پرنده در برداشتن تکه های کوچک و ظریفی از چوب است برای ساختن آشیانه ای در مکانی مناسب.

با هر بار نوشتن در نقطه ای متفاوت از دفعه قبل سیر می کنم تا تجربه تازه ای بیابم همانند جوجه پرنده ای که به هر نحوی تلاش می کند تا پرواز کردن را بیاموزد.

به مدد نوشتن است که می توانم به موشکافی و بررسی جوانب مختلف مسائل پیش رو بپردازم تا نور روشنایی را از میان راه حل های متعدد تعقیب و برگزینم.

با نوشتن، پرواز  در آسمان بیکران را می آموزم و تمرین می کنم.

2 دیدگاه در “پرواز با نوشتن

  1. سلام معصومه جان. شاعرانگیِ دلچسبی توی این اکثر متنات وجود داره که خیلی دوستش دارم. توی این پست ۷ بار نوشتن رو با یک شیوه متفاوت توصیف کردی خیلی بهم چسبید 🙂

    1. سلام شیرین جان
      ممنونم از ابراز محبتت. اکثر مواقع خوندن کامنت هات توی متمم و روزنوشته ها برای من دلنشین و آموزنده بوده. بخصوص طنزی که در نوشته هات بکار می گیری.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *